Aan het begin van de stad Monchique is een klein standbeeld van de Heilige Antonius te zien in een blauwe mantel met gouden borduurwerk. De mantel was een geschenk aan de heilige van een jong dankbaar meisje omdat hij een huwelijk voor haar had gearrangeerd. In werkelijkheid echter, was haar huwelijk niet zo gelukkig als zij had gehoopt.

De echtgenoot behandelde haar slecht ondanks de zwangerschap van de vrouw. Een dochter werd geboren die opgroeide tussen ruzies en twisten. Acht jaar ging op deze manier voorbij en het kleine meisje besloot een beroep te doen op de goedheid van de Heilige Antonius om deze ellende te beëindigen. Zij knielde voor het standbeeld van de Heilige Antonius en beloofde hem dat zij elke dag verse bloemen voor zijn beeld zou zetten.

Zij had al enige tijd gebeden toen iemand haar op de schouder klopte. Een onbekende aantrekkelijke man vroeg haar waarom zij daar was en vroeg om eten en een bed voor de nacht. Het meisje nam hem mee naar huis en terwijl de moeder de bezoeker ontving klaagde de vader tegen de dochter. De bezoeker begon met de vader te spreken, op zachte toon vertelde hij hem dat alleen een dwaas het geluk zou afwijzen dat het leven in harmonie met zijn vrouw en zijn dochter hem kon brengen.

Toen hij de woorden van de bezoeker hoorde, stond de man op om zijn vrouw te helpen de maaltijd te bereiden, iets wat hij voordien nog nooit gedaan had. Hij was van mening dat hij op dat moment een nieuw leven moest beginnen.

Toen de familie in de kamer terugkwam, was de onbekende verdwenen en een klein standbeeld van de Heilige Antonius stond op de tafel, gelijkend op het beeld bij de ingang van het dorp. Sinds die dag was het huis altijd vol geluk en de heilige had altijd verse bloemen.